Real-Lunet 5 – RKKSV 4 uitslag 0-6.
Soms heb je weleens van die wedstrijden dat het niet lukt om te voetballen, dan moet je knokken voor elkaar. Even een extra stapje doen voor een ander en er af en toe op klappen. Maar dat is zo moeilijk. Het was KOUD echt KOUD. Biar apa lai katong anak2 Maluku en we zijn niet gemaakt voor dit weer. Dirk is Surinamer, precies hetzelfde, Sean heeft Jamaicaans bloed ook hetzelfde. De enige vandaag die er tegen zou moeten kunnen was Lorenz maar die is met een Molukse vrouw getrouwd. En wie er helemaal tegen kan is onze Noor Christopher maar die was in Noorwegen, nog kouder.
De opkomst was helaas maar mondjes maat. Nog steeds 5 geblesseerde jongens, sommige hadden familie weekend en een paar waren blijven hangen op een afterparty. Vooral het laatste demotiveerde ons een beetje. Het zou een hele zware pot worden. Toch nog veel gelachen in de kleedkamer, want als er iets is waar wij goed in zijn is dat lachen en lol maken. Kue tau katong pun lucu2 toh, lucu + lucu + lucu = tabonkar. We hadden ook nog versterking van de vriendin van Sean, Kateleyn. Zij beschikt over een ijzersterk conditie en een hele goede spelinzicht. De wedstrijd verliep niet zo best. We waren een beetje als loszand, terwijl we hadden afgesproken om compact te spelen. Dit was zo’n wedstrijd dat niets lukt en als je dan je kopje laat hangen, bij een mislukte actie of een verkeerde pass geeft, gaat het helemaal fout. Dit was zo’n moment dat je moet bikkelen en je verstand op nul zetten en kei hard moet werken zodat je een positieve wending aan de wedstrijd kan geven. Als we dan scoren wordt het een hele andere pot. Helaas konden wij dit niet opbrengen zodat we de rust in gingen met een 0-2 achterstand.
El presidente Dirk bleef achter in de kleedkamer met een blessure, hij had vannacht natuurlijk een dance act weggegeven bij Fabulous. Naast voetballen is dansen zijn andere passie waarin hij zich volledig in kan geven. Waarschijnlijk dat dat hem opbrak. De tweede helft begon lekker. Jigeal had ook een hele zware nacht achter de rug maar herpakte zichzelf. Hij begon op het middenveld samen met mij. Het ging veel beter. Er werd weer gevoetbald en hard gewerkt. Af en toe een harde ingreep dan weer een goeie pass. Het spitsen duo Sean en Kateleyn kon de bal maar niet voor het doel krijgen. De tegenstanders verdedigden hard en georganiseerd. Ze bleven maar komen en speelden ons kapot. Het leek wel alsof ze 3 man meer hadden. De eindstand was 0-6, lang geleden dat we hebben verloren. Toch denk ik dat dit een incident was. We misten op elke linie een vaste speler die heel bepalend kan zijn. Deze wedstrijd moeten we maar snel vergeten en ons richten op de wedstrijd van volgende week tegen OSC. Dan gaan we er weer tegen aan.
Vandaag hebben we weer eens bewezen dat we een hechte groep vrienden zijn. Dat we er voor elkaar staan door dik en dun. Op het veld maar ook buiten het veld. Een smsje vóór en na de wedstrijd van spelers die niet konden komen doet ons heel goed en geeft de betrokkenheid van een ieder aan. Bij het oprichten van ons team waren plezier en gezelligheid de belangrijkste drijfveren. En dat hebben we elke week tijdens de trainingen en wedstrijden. Ik vind blij...!!!!
Aldoggy Dogg
maandag 29 november 2010
zondag 21 november 2010
Real-Lunet 5 verslaat Wilhelmina 9 in krankzinnige wedstrijd
Eindelijk weer eens een potje voetballen, 3 weken achter elkaar geen wedstrijd voetballen door het slechte weer gaat op een gegeven moment frustreren. Daarom waren we deze zondag ochtend zo blij dat we weer ’s konden spelen met elkaar ( uh ik bedoel voetballen). Zoals gewoonlijk verzamelden we ons bij de gezelligste kantine van Nederland. Natuurlijk even de spannende verhalen vertellen van afgelopen stapavond. Totdat Esra ons tot de orde van de dag riep, we kwamen immers om te voetballen. De reden dat Esra zo fanatiek was, was omdat hij vandaag zijn comeback zou maken. Na een hele lange vervelende blessure was hij eindelijk weer wedstrijd fit. We missen de rest van de geblesseerden nog steeds, Rene, Jan-Willem, Jeffrey en Jean-Paul. Daarbij is onze Armeense keeper Ruslan gekomen, die is geoppereerd aan een blinde darm ontsteking. Djarno kreeg afgelopen nacht de griep. Lorenz had een rugblessure opgelopen op de training en Janus was verhinderd, zo hadden we nog maar net genoeg mensen. De wedstrijd van Real 3 was afgelast in verband met teveel zieken. Daarom werden wij uit de brand geholpen door 3 van hun sterspelers. Namelijk Jan, Roy en Rob. Hierbij nogmaals bedankt.
De wedstrijd begon gelijk op, er werden door beide partijen nietzoveel kansen gecreerd . Het was zoeken op het middenveld naar de combinaties waar we zo hard op trainen. Onze spitsen Jigeal en Frans kregen te weinig ballen in de voet waardoor er niet kon worden gecombineerd. Teveel ballen over de breedte zorgden ervoor dat de balvaste spitsen niet werden bereikt. Gelukkig was onze verdediging potdicht, Efraim en Jan in het midden deden het heel goed samen voor de eerste keer. Beiden hebben zij ook de nodige ervaring waardoor alles soepeltjes verliep. Vandaag hadden we een debutant in het doel. Onze altijd scorende spits ( 1 op 1) Yalgin beschikt ook nog eensover keeperskwaliteiten. Hij straalde rust uit waardoor het lekker verdedigen was. Een foutje met uittrappen herstelde hij gelukkig heel goed. Hij schoot de bal bij de tegenstander in zijn voet die meteen op doel schoot. Met een katachtige reflex hield hij zijn doel schoon. Met een 0-0 stand gingen we de rust in.
In de rust werd het nodige gezegd en werden er wat omschakelingen gemaakt. Dit had een positief effect, we begonnen weer te voetballen zoals we kunnen, Dirk onze Suri-prof was heer en meester op het middenveld. Hij wordt niet voor niets El Presidente genoemd. Harde tackles, goeie passen op de spitsen en op de andere middenvelders. Frustrerend was de scheidsrechter. Twee keer werd er geen penalty gegeven aan ons. Overduidelijke overtredingen in het 16 meter gebied op onze spitsen werden maar niet gezien door hem. Gelukkig bleven we voetballen. Oom Richard brak de wedstrijd open door vanaf het middencirkel een splijtend pass in de diepte te geven op Roy. Roy maakte deze kans formidabel af. 0-1. Toen ging het heel snel. Geprikkeld hierdoor gingen we feller en beter voetballen. Sean die op ontploffen stond door het slechte fluiten van de scheids maakte een rush aan de linkerkant van het veld. Een paar man uitspelen en op snelheid vloog hij naar de 16 van Wilhelmina. De keeper kon niet anders dan het doel klein maken en liep op hem af waardoor Sean de bal heel subtiel over hem heen lobte 0-2. Nog geen 5 minuten daarna maakte de Esra de 0-3. We stonden allemaal een beetje vebaasd te juichen. Want hij stond linksback en maakte de doelpunt vanuit een rechtsbuiten positie. Dat zie ik Maxwel van Barca hem niet na doen ! Toen gebeurde het ongelooflijke. Zo snel als we met 3-0 voorstonden was het weer 3-3. Mischien dachten sommige spelers dat we Barca waren. Nonchallant verdedigen en mooie acties willen maken deed ons niet ten goede. Daarbij kwam ook nog het uitvallen van Yalgin onze keeper. Gelukkig wou Jan zijn plaats overnemen. En waarvoor we vreesden gebeurde. 4-3. Oom Nelis de voorzitter is nogal donker van huidskleur maar hij was nu witter dan de buik van Jan. Met stoom uit zijn neus stond hij langs de lijn. De reserve spelers en supporters deden maar een stapje achteruit. Want dit ging fout. De spelers op het veld bleven strijden, haalden alles uit de kast om terug te komen. Frans en Stefan trokken de jongens mee in de strijd. Slim en hard werken voor elke meter. Met nog maar 10 minuten op de klok begon de tijd te dringen. De tegenstanders liepen al met een BIG smile op het veld. Ze dachten dit wel even uit te spelen. Het harde werken van ons bezorgde nog een paar kansen die onbenut bleven. Een hoog genomen corner van Chris kwam precies bij Stefan. Die voor het eerst van zijn leven bij een corner het 16 meter gebied in liep. Hij staat altijd aan de rand van de 16. Want de tegenstanders zijn altijd zo lang ;-) Stefan knalde de bal keihard in de rechter kruising. 4-4. Wilhelmina begon ook beter te voetballen en kreeg nog een paar kansen. In de laatste minuut kreeg Chris nog een kans die hij heel mooi afmaakte. 4-5. Wat een pot, de tegenstanders konden het niet geloven en inmiddels was oom Nelis niet meer zo wit als de buik van Jan. Lachend naar de kleedkamer en lekker douchen. Er was nog een live optreden van Dirk onder de douche. Wat kan hij goed zingen.
Ik genoten vandaag. We hebben een goeie groep, de sfeer is goed en het is zo gezellig. Biar sekali2 lain marah lain. Bilang aja ada apa. Jangan simpan dalam hati. Dat maakt ons sterk! We zijn niet alleen een stel voetballers bij elkaar, de meeste zijn vrienden en ook nog eens familie van elkaar. Dat is uniek en vind je alleen bij REAL-LUNET....!!! Ik vind blij...!!
Aldoggy Dogg
De wedstrijd begon gelijk op, er werden door beide partijen nietzoveel kansen gecreerd . Het was zoeken op het middenveld naar de combinaties waar we zo hard op trainen. Onze spitsen Jigeal en Frans kregen te weinig ballen in de voet waardoor er niet kon worden gecombineerd. Teveel ballen over de breedte zorgden ervoor dat de balvaste spitsen niet werden bereikt. Gelukkig was onze verdediging potdicht, Efraim en Jan in het midden deden het heel goed samen voor de eerste keer. Beiden hebben zij ook de nodige ervaring waardoor alles soepeltjes verliep. Vandaag hadden we een debutant in het doel. Onze altijd scorende spits ( 1 op 1) Yalgin beschikt ook nog eensover keeperskwaliteiten. Hij straalde rust uit waardoor het lekker verdedigen was. Een foutje met uittrappen herstelde hij gelukkig heel goed. Hij schoot de bal bij de tegenstander in zijn voet die meteen op doel schoot. Met een katachtige reflex hield hij zijn doel schoon. Met een 0-0 stand gingen we de rust in.
In de rust werd het nodige gezegd en werden er wat omschakelingen gemaakt. Dit had een positief effect, we begonnen weer te voetballen zoals we kunnen, Dirk onze Suri-prof was heer en meester op het middenveld. Hij wordt niet voor niets El Presidente genoemd. Harde tackles, goeie passen op de spitsen en op de andere middenvelders. Frustrerend was de scheidsrechter. Twee keer werd er geen penalty gegeven aan ons. Overduidelijke overtredingen in het 16 meter gebied op onze spitsen werden maar niet gezien door hem. Gelukkig bleven we voetballen. Oom Richard brak de wedstrijd open door vanaf het middencirkel een splijtend pass in de diepte te geven op Roy. Roy maakte deze kans formidabel af. 0-1. Toen ging het heel snel. Geprikkeld hierdoor gingen we feller en beter voetballen. Sean die op ontploffen stond door het slechte fluiten van de scheids maakte een rush aan de linkerkant van het veld. Een paar man uitspelen en op snelheid vloog hij naar de 16 van Wilhelmina. De keeper kon niet anders dan het doel klein maken en liep op hem af waardoor Sean de bal heel subtiel over hem heen lobte 0-2. Nog geen 5 minuten daarna maakte de Esra de 0-3. We stonden allemaal een beetje vebaasd te juichen. Want hij stond linksback en maakte de doelpunt vanuit een rechtsbuiten positie. Dat zie ik Maxwel van Barca hem niet na doen ! Toen gebeurde het ongelooflijke. Zo snel als we met 3-0 voorstonden was het weer 3-3. Mischien dachten sommige spelers dat we Barca waren. Nonchallant verdedigen en mooie acties willen maken deed ons niet ten goede. Daarbij kwam ook nog het uitvallen van Yalgin onze keeper. Gelukkig wou Jan zijn plaats overnemen. En waarvoor we vreesden gebeurde. 4-3. Oom Nelis de voorzitter is nogal donker van huidskleur maar hij was nu witter dan de buik van Jan. Met stoom uit zijn neus stond hij langs de lijn. De reserve spelers en supporters deden maar een stapje achteruit. Want dit ging fout. De spelers op het veld bleven strijden, haalden alles uit de kast om terug te komen. Frans en Stefan trokken de jongens mee in de strijd. Slim en hard werken voor elke meter. Met nog maar 10 minuten op de klok begon de tijd te dringen. De tegenstanders liepen al met een BIG smile op het veld. Ze dachten dit wel even uit te spelen. Het harde werken van ons bezorgde nog een paar kansen die onbenut bleven. Een hoog genomen corner van Chris kwam precies bij Stefan. Die voor het eerst van zijn leven bij een corner het 16 meter gebied in liep. Hij staat altijd aan de rand van de 16. Want de tegenstanders zijn altijd zo lang ;-) Stefan knalde de bal keihard in de rechter kruising. 4-4. Wilhelmina begon ook beter te voetballen en kreeg nog een paar kansen. In de laatste minuut kreeg Chris nog een kans die hij heel mooi afmaakte. 4-5. Wat een pot, de tegenstanders konden het niet geloven en inmiddels was oom Nelis niet meer zo wit als de buik van Jan. Lachend naar de kleedkamer en lekker douchen. Er was nog een live optreden van Dirk onder de douche. Wat kan hij goed zingen.
Ik genoten vandaag. We hebben een goeie groep, de sfeer is goed en het is zo gezellig. Biar sekali2 lain marah lain. Bilang aja ada apa. Jangan simpan dalam hati. Dat maakt ons sterk! We zijn niet alleen een stel voetballers bij elkaar, de meeste zijn vrienden en ook nog eens familie van elkaar. Dat is uniek en vind je alleen bij REAL-LUNET....!!! Ik vind blij...!!
Aldoggy Dogg
zondag 17 oktober 2010
St. Mich.Gestel – Real-Lunet 5
Allereerst beterschap voor onze geblesseerde spelers: Jan-Willem, Rene, Esra, Jeff en Jean-Paul. We hopen dat jullie er weer snel bij zijn. Want jullie worden zeker gemist op het veld!!!
Met de winst van de vorige week in ons achterhoofd begonnen we de wedstrijd met volle moed. Het was fijn dat Frans weer terug was van een blessure. Want we hebben gemerkt dat zijn rust en ervaring nodig is op het veld.
De wedsrijd begon een beetje rommelig, volgens mij waren er een paar jongens nog met hun hoofd bij de R&B party van de avond ervoor. Ze liepen maar een beetje te bouncen op het veld. Gelukkig werden ze wakker geschud door het harde spel van de gemotiveerde jongens van Gestel. Ook onze spits Yalgin zag dat onze jongens wakker moesten worden geschud en gooide er zo een schaar uit waardoor iedereen weer op scherp stond.Toen onze boys weer wakker waren werd het spel steeds beter. We kregen dan ook een paar kansjes. En het begon weer te lopen totdat Jean-paul moest uitvallen met een blessure. (Inmiddels weten we dat zijn achillespees is afgescheurd.) Hierdoor was het team een beetje in de war. Het was dan ook weer zoeken naar die rust, Gestel kreeg dan ook een paar kansen die gelukkig werden tegen gehouden door onze keeper Janus die elke week groeit in zijn spel en zijn waarde aan zijn team laat zien. Wie ook onmisbaar is in ons team is onze coach / vlagger oom Piet. Hij moet alleen zijn gsm uitzetten want tijdens de wedstrijd werd hij gebeld en vergat hij te vlaggen. Gelukkig had dit geen gevolg voor de wedstrijd. Door wat verschuivingen op het veld ging het inmiddels weer veel beter. We voetbalden weer en begonnen meer te kaatsen. Hierdoor konden we onze snelle jongens Romario en Stefan weer benutten. Romario gaf een pass vanaf de rechter kant op Stefan die op de 16 stond. Die plaatste de bal in het doel, laag over de grond dwars door het midden. Wat een opluchting, met 0-1 de rust in gaan is lekker. Tijdens de rust werd Jean-Paul naar de ziekenhuis gebracht door een oude bekende van Real. Mark Latupeirissa hartstikke bedankt hiervoor. Eigenlijk wou hij de schoenen van JP aantrekken maar die waren te groot.
Na de rust zijn we weer verder gaan voetballen hoe we het best kunnen. Tikken en passen. Sean onze engelsman had de plaats van Frans op het middenveld overgenomen en Frans ging in de spits spelen. Hierdoor hadden we een aanspeelpunt die de bal kon vasthouden en ook nog een actie kon maken. Ons goede voetbal frustreerde de tegenstander zodat zij steeds meer overtredingen moesten maken. Een scherpgenomen vrije trap van Romario vanaf de rechterkant werd met een subtiele aanraking van Jigael bij de eerste paal in het doel geschoten. 0-2. En vanaf toen konden we pas lekker vrijuit voetballen. De gaten in de Gestelse verdediging werden steeds groter. Lorenz scoorde nog maar om een onduidelijke reden keurde de scheidsrechter deze af. Tot frustratie van onze jongens die gelukkig hun koppie erbij hielden en steeds beter gingen spelen. Na een mooie combinatie van Romario en Sean tot de linkerachterlijn werd de bal op Aldo gepasst ver buiten de 16, Frans trok de verdediging mee waardoor Aldo nog enkele meters kon meepakken en plaatste de bal links in het doel. 0-3. Wat een heerlijk gevoel want nu was de wedstrijd op slot en wisten we zeker dat we gingen winnen. We lieten onze kansen onbenut en die waren er, een paar hele mooie. Kans van Yalgin die keihard over schoot. Hoe kan je die missen vanaf de penalty stip. Kans van Frans die vlak voor de doellijn rolde. Vrijetrappen van Chris en Djarno net over de lat. Romario met een poeier over de lat. Uiteindelijk maakte Yalgin het af met een harde schot links in de kruizing.0-4. Hij heeft weer ’s bewezen dat hij een complete spits is. Scoren met zijn linkervoet, rechtervoet en ook nog ‘s kopsterk! 1 op 1. Even was er nog paniek toen onze 2e keeper Ruslan tegen een speler van gestel botste, hij was even de weg kwijt. Gelukkig kon hij weer verder tot het eind.
Complimenten voor het verdedigings duo Djarno en Efraim, die helaas moest uitvallen ( kata dun Batu). Het harde en scherpe verdedigen van Raoul en de konstante Lorenz. Ooh ja en wat dacht je van onze pitbul Joell die werkte ook keihard. Richard is de laatste weken ook heel goed bezig. Klasse Lissabon!!!!!!
Bedankt jongens ik heb genoten vandaag! Lekker gevoetbald en heel veel gelachen!
Ik vind blij...!!!!!
Aldogg
Met de winst van de vorige week in ons achterhoofd begonnen we de wedstrijd met volle moed. Het was fijn dat Frans weer terug was van een blessure. Want we hebben gemerkt dat zijn rust en ervaring nodig is op het veld.
De wedsrijd begon een beetje rommelig, volgens mij waren er een paar jongens nog met hun hoofd bij de R&B party van de avond ervoor. Ze liepen maar een beetje te bouncen op het veld. Gelukkig werden ze wakker geschud door het harde spel van de gemotiveerde jongens van Gestel. Ook onze spits Yalgin zag dat onze jongens wakker moesten worden geschud en gooide er zo een schaar uit waardoor iedereen weer op scherp stond.Toen onze boys weer wakker waren werd het spel steeds beter. We kregen dan ook een paar kansjes. En het begon weer te lopen totdat Jean-paul moest uitvallen met een blessure. (Inmiddels weten we dat zijn achillespees is afgescheurd.) Hierdoor was het team een beetje in de war. Het was dan ook weer zoeken naar die rust, Gestel kreeg dan ook een paar kansen die gelukkig werden tegen gehouden door onze keeper Janus die elke week groeit in zijn spel en zijn waarde aan zijn team laat zien. Wie ook onmisbaar is in ons team is onze coach / vlagger oom Piet. Hij moet alleen zijn gsm uitzetten want tijdens de wedstrijd werd hij gebeld en vergat hij te vlaggen. Gelukkig had dit geen gevolg voor de wedstrijd. Door wat verschuivingen op het veld ging het inmiddels weer veel beter. We voetbalden weer en begonnen meer te kaatsen. Hierdoor konden we onze snelle jongens Romario en Stefan weer benutten. Romario gaf een pass vanaf de rechter kant op Stefan die op de 16 stond. Die plaatste de bal in het doel, laag over de grond dwars door het midden. Wat een opluchting, met 0-1 de rust in gaan is lekker. Tijdens de rust werd Jean-Paul naar de ziekenhuis gebracht door een oude bekende van Real. Mark Latupeirissa hartstikke bedankt hiervoor. Eigenlijk wou hij de schoenen van JP aantrekken maar die waren te groot.
Na de rust zijn we weer verder gaan voetballen hoe we het best kunnen. Tikken en passen. Sean onze engelsman had de plaats van Frans op het middenveld overgenomen en Frans ging in de spits spelen. Hierdoor hadden we een aanspeelpunt die de bal kon vasthouden en ook nog een actie kon maken. Ons goede voetbal frustreerde de tegenstander zodat zij steeds meer overtredingen moesten maken. Een scherpgenomen vrije trap van Romario vanaf de rechterkant werd met een subtiele aanraking van Jigael bij de eerste paal in het doel geschoten. 0-2. En vanaf toen konden we pas lekker vrijuit voetballen. De gaten in de Gestelse verdediging werden steeds groter. Lorenz scoorde nog maar om een onduidelijke reden keurde de scheidsrechter deze af. Tot frustratie van onze jongens die gelukkig hun koppie erbij hielden en steeds beter gingen spelen. Na een mooie combinatie van Romario en Sean tot de linkerachterlijn werd de bal op Aldo gepasst ver buiten de 16, Frans trok de verdediging mee waardoor Aldo nog enkele meters kon meepakken en plaatste de bal links in het doel. 0-3. Wat een heerlijk gevoel want nu was de wedstrijd op slot en wisten we zeker dat we gingen winnen. We lieten onze kansen onbenut en die waren er, een paar hele mooie. Kans van Yalgin die keihard over schoot. Hoe kan je die missen vanaf de penalty stip. Kans van Frans die vlak voor de doellijn rolde. Vrijetrappen van Chris en Djarno net over de lat. Romario met een poeier over de lat. Uiteindelijk maakte Yalgin het af met een harde schot links in de kruizing.0-4. Hij heeft weer ’s bewezen dat hij een complete spits is. Scoren met zijn linkervoet, rechtervoet en ook nog ‘s kopsterk! 1 op 1. Even was er nog paniek toen onze 2e keeper Ruslan tegen een speler van gestel botste, hij was even de weg kwijt. Gelukkig kon hij weer verder tot het eind.
Complimenten voor het verdedigings duo Djarno en Efraim, die helaas moest uitvallen ( kata dun Batu). Het harde en scherpe verdedigen van Raoul en de konstante Lorenz. Ooh ja en wat dacht je van onze pitbul Joell die werkte ook keihard. Richard is de laatste weken ook heel goed bezig. Klasse Lissabon!!!!!!
Bedankt jongens ik heb genoten vandaag! Lekker gevoetbald en heel veel gelachen!
Ik vind blij...!!!!!
Aldogg
zondag 10 oktober 2010
Vandaag 10 Oktober 2010
Een stralende dag en het was al aardig druk op de club!
BMC was de te ontvangen club.
Zoals eerder al de geruchten de ronde deed over een vormalig speler van Aston Villa die geinteresseerd was om bij ons 5de te komen spelen, bleek dit alles behalve lariekoek te zijn. Daarom introduceren wij onze nieuwe aanwinsten aan alle leden van de club;
Jean! (weet zijn achternaam niet). Jean nam niet alleen zichzelf mee, maar meteen ook maar een blonde Noor genaamd Chris. Beide heren kenden wij niet en hadden hen dan ook nog nooit zien voetballen. Eén grote verassing dus!
Tjah hoe is het toch mogelijk! wederom een 100% opkomst en we stonden dan ook met een man of 14-15 klaar om aan een nieuwe wedstrijd te beginnen.
We begonnen goed en het tikken en spelen op balbezit begint al vorm te krijgen en het gaat ons ook steeds beter af. Eigenlijk heeft het niet veel zin om diep op de wedstrijd in te gaan, uitslag 11-2 met doelpunten van Romario 3x, Jeanpaul 3x, Stefan 2x, Efraim 1x en Chris 1x.
We hadden als team deze opkikker nodig, hoewel we heel goed begrepen dat deze tegenstander niet heel sterk was en zij zonder echte keeper hebben gespeeld! Jean en Chris bewezen hun waarde voor het team. Chris scoorde een hele mooie vrije tap met zijn linker been (hij is links).
Wat wel mooi is om te zien, is met hoeveel plezier er wordt gespeeld. Dit is ook bij iedere training terug te zien. De sfeer is bijzonder goed en prettig en het nodigd zelfs anderen uit om daar deel van uit te willen maken. Zo zien we steeds meer oude gezichten langs de lijn verschijnen. Yonky Patty gesignaleerd! De hele familie van Jean Paul langs de lijn! Georgie van de voort liet zich even zien. En er gaan er meer komen.
De geluiden dat ons team bijdraagd aan de gezelligheid in de kantine streelt ons enorm en we zullen dan nooit verzaken om dit te blijven doen!! Niet te vergeten onze geblesseerde René die we nu enige tijd hebben moeten missen wegens een spierscheuring, maar zeker ook in het veld missen. Hij is herstellende en liet zich al zien op de afgelopen training. Hij is dus terug aan het komen. We wensen hem dan ook beterschap! Kannetje bier van ons voor hem hahaha. Dus René, makan papéda baniak sekali supaya bisa main lagi.
Verder zijn we er vorderingen omtrent ons tenue! Ik wil niet veel zeggen dames en heren real, maar dat gaat er heel mooi uit zien. Als je het mij vraagt zullen we er voor velen zeer herkenbaar bij lopen en hopen wij op geheel eigen wijze real weer het nostalgische terug te brengen. Ik weet het niet maar mijn real hart gaat er sneller van kloppen!! Wacht maar af.......
Rest mij nog te zeggen dat wij volgende week met net zoveel inzet en plezier naar Saint Maikels Gestell gaan, of nie Dirk!! hahahah
Daar gaan we weer punten proberen te pakken. Positief ingestelde Suporters zijn uiteraard van harte welkom en zien wij graag samen met ons voor de winst gaan.
uh! wisten jullie dat onze Laurens met de training heeft bewezen over een bijzondere vrije trap te beschikken??? Die gaan we a.s. zondag als geheim wapen inzetten hahahahah
Groetjes Stefan Kastanja
BMC was de te ontvangen club.
Zoals eerder al de geruchten de ronde deed over een vormalig speler van Aston Villa die geinteresseerd was om bij ons 5de te komen spelen, bleek dit alles behalve lariekoek te zijn. Daarom introduceren wij onze nieuwe aanwinsten aan alle leden van de club;
Jean! (weet zijn achternaam niet). Jean nam niet alleen zichzelf mee, maar meteen ook maar een blonde Noor genaamd Chris. Beide heren kenden wij niet en hadden hen dan ook nog nooit zien voetballen. Eén grote verassing dus!
Tjah hoe is het toch mogelijk! wederom een 100% opkomst en we stonden dan ook met een man of 14-15 klaar om aan een nieuwe wedstrijd te beginnen.
We begonnen goed en het tikken en spelen op balbezit begint al vorm te krijgen en het gaat ons ook steeds beter af. Eigenlijk heeft het niet veel zin om diep op de wedstrijd in te gaan, uitslag 11-2 met doelpunten van Romario 3x, Jeanpaul 3x, Stefan 2x, Efraim 1x en Chris 1x.
We hadden als team deze opkikker nodig, hoewel we heel goed begrepen dat deze tegenstander niet heel sterk was en zij zonder echte keeper hebben gespeeld! Jean en Chris bewezen hun waarde voor het team. Chris scoorde een hele mooie vrije tap met zijn linker been (hij is links).
Wat wel mooi is om te zien, is met hoeveel plezier er wordt gespeeld. Dit is ook bij iedere training terug te zien. De sfeer is bijzonder goed en prettig en het nodigd zelfs anderen uit om daar deel van uit te willen maken. Zo zien we steeds meer oude gezichten langs de lijn verschijnen. Yonky Patty gesignaleerd! De hele familie van Jean Paul langs de lijn! Georgie van de voort liet zich even zien. En er gaan er meer komen.
De geluiden dat ons team bijdraagd aan de gezelligheid in de kantine streelt ons enorm en we zullen dan nooit verzaken om dit te blijven doen!! Niet te vergeten onze geblesseerde René die we nu enige tijd hebben moeten missen wegens een spierscheuring, maar zeker ook in het veld missen. Hij is herstellende en liet zich al zien op de afgelopen training. Hij is dus terug aan het komen. We wensen hem dan ook beterschap! Kannetje bier van ons voor hem hahaha. Dus René, makan papéda baniak sekali supaya bisa main lagi.
Verder zijn we er vorderingen omtrent ons tenue! Ik wil niet veel zeggen dames en heren real, maar dat gaat er heel mooi uit zien. Als je het mij vraagt zullen we er voor velen zeer herkenbaar bij lopen en hopen wij op geheel eigen wijze real weer het nostalgische terug te brengen. Ik weet het niet maar mijn real hart gaat er sneller van kloppen!! Wacht maar af.......
Rest mij nog te zeggen dat wij volgende week met net zoveel inzet en plezier naar Saint Maikels Gestell gaan, of nie Dirk!! hahahah
Daar gaan we weer punten proberen te pakken. Positief ingestelde Suporters zijn uiteraard van harte welkom en zien wij graag samen met ons voor de winst gaan.
uh! wisten jullie dat onze Laurens met de training heeft bewezen over een bijzondere vrije trap te beschikken??? Die gaan we a.s. zondag als geheim wapen inzetten hahahahah
Groetjes Stefan Kastanja
zaterdag 2 oktober 2010
2 okt TGG vs Real 5
Het is 11.00 en de eerste spelers komen bij real aan. Nieuwe gezichten doemen op te weten Illing, Joel, Sammy, Romario en Gegill. Jongens jullie zijn van harte welkom binnen ons team.
het was even wachten op Jeanpaul en toen konden we eindelijk vetrekken. Tjah waar ligt TGG ook al weer?? Uuh bij de Vliert toch antwoord Stefan van achter uit de bus........voor in wordt gereageerd...35 jaar geleden ja....heheh! Zo nu kan ik mijn geografische kennis weer bij stellen, te weten dat TGG hedendaags op de donk ligt in den bosch. Weer wat geleerd!
We waren met zo'n 14 man, nou dat beloofde wat. We begonnen dan ook erg sterk en verraste de tegenstander met ons spel. Hun laatste man kwam letterlijk mij vragen of dat het wel klopte dat wij 3 wedstrijden hadden verloren??? Hij was werkelijk verbaasd en die geluiden kwamen er meer van de kant van TGG. Middels de nieuwe jongens was er meer balvastigheid en snelheid in ons spel. Ons team stond goed en hadden wij veelal het eerste deel van de 1ste helft het overwicht. We kregen kansen zat over de rechterflank waar Stefan eens te meer ruimte vond en gebruik maakte van zijn snelheid. Zo waren er dus al direct de eerste kansen op het doel. Stefan miste vanuit een vrij gemakkelijk 1 op 1 situatie nadat hij de buitenspelval van TGG wist te omzeilen. Slecht ingeschoten waarbij de keeper het niet eens moeilijk werd gemaakt. Maar de toon was wel gezet. Ze wisten dat ze voor ons moesten uitkijken en daardoor steeds een extra mannetje achterin hielden. Ons middenveld fungeerde goed en met schijven als Joel, Sammy en Jeanpaul wisten we elkaar goed in de voet te vinden. Eerste kansen van TGG waren ook gevaarlijk middels afstandschoten, maar Ruslan liet wederom zijn waarde zien en had enkele mooie saves nodig om het doel schoon te houden. De eerste treffer kwam vanuit een dood moment. Corner voor TGG, de bal beland zowat in het keepersgebied. Geen keeper die los roept en de bal voor zich opeist, geen real hoofden die trachten uit alle macht de bal uit de zestien te werken, maar wel een lange gozer die de bal simpel zonder tegenwerking zo mocht inknikken 1-0.
We waren wakker geschud en dat zorgde voor een te grote drang naar voren. lange pasen en veel loop werk als gevolg. Dit is niet aan ons besteed en even lopen we achter de feiten aan. Foute paasjes en mislukte acties zorgen voor onsrust binnen het team. Een lang trap van uit de verdediging van TGG na een mislukte aanval is fataal voor Joel. Hij mist de bal volledig en daarmee komt hun spits helemaal vrij voor de goal. 2-0 De andere goal kan ik me niet zo goed meer voor de dag halen, maar ik weet wel dat het een onnodige treffer is geweest. 3-0 rustant.
Tjah wat wordt er dan gezegd in de kleedkamer. Net als de vorige wedstrijd! wisselen gaat niet goed, er ontstaat onduidelijkheid wie waar staat en dat haalt de kracht uit het verband binnen het team. Er vallen onnodige gaten die weer door anderen belopen moeten worden met miscommunicatie als gevolg. Maar! wij zouden real5 niet zijn als wij niet sterker gemotiveerd de 2de helft in zouden gaan.
We begonnen rustig en wilde de bal meer rond spelen. Dit lukte een stuk beter dan in de eerste helft. Wij waren aanvallend sterker op het middenveld. Er onstonden tal van kansen met Illing als rechter spits die ondanks jaren niet meer gespeeld te hebben, toch redelijk technisch aan de bal was. Komt nog wat spelritme en kracht te kort, maar he daar gaat hij heel hard mee aan de slag door iedere woensdag aanwezig te zijn met de training hehe.
Wederom liet Stefan enkele kansen onbenut en eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat er iets te veel egoisme in mijn spel zat. Ik zal dit bij de volgende wedstrijd anders laten zien.
Maar dan! dit was een aanval die werkelijk vanuit de tenen kwam, met niemand minder dan Jeanpaul aan de basis. Hij krijgt van Sammy geloof ik een bal die iets verkeerd en teveel naar links uitvalt voor Jeanpaul, maar op kracht weet hij de bal te controleren. Komt in duel met een verdediger. Krijgt steun van Ruslan en breken ze door de verdediging van TGG. Even lijkt de bal te karemboleren (biljart) maar Jeanpaul weet in balbezit te blijven en weet uiteindelijk met het puntje van schoen Stefan te bereiken die met links gestrekt nog net de bal binnenkant paal binnen kon werken. 3-1.
Tjah dan heb ik nog niet geschreven over de scheidsrechter, maar ik zal het kort houden. De scheidrechter was ons niet goed gezint. Werkelijk 10tallen aanvallen van onze kant werden afgevlagd en gefloten. De scheids toonde over gehele wedstrijd weinig tot geen overwicht, welke niet alleen in 1ste instantie in ons nadeel werkte maar later in de 2de helft ook in het nadeel van TGG. De gemoederen raakte enigzins verhit doordat wij onze kans schoon ruikten en voor nog wat doelpunten wilde gaan. Een aanvallende actie van Stefan die na het uitspelen van een mannetje in duel kwam met 2 verdedigers in het strafschop gebied. Hij maakte de actie naar binnen tussen de verdedigers door. Een situatie die bijna altijd beloond wordt met een strafschop, daar er altijd een been naar je toe komt. Stefan maakte de actie, voelde de voet en ging met een buiksliding gestrekt. Ik mag blij zijn dat het geen gele kaart is geworden, maar een penalty kwam niet in de scheids zijn woordenboek voor. Hierdoor raakte we de grip op ons zelf kwijt. De scheids kreeg de volle laag middels geroep van onze kant. Hij besloot op zijn beurt de confrontatie aan te gaan en kwam verhaal halen. Tjah! neus op neus confrontaties zijn niet aan ons besteed en een beidehante vlagger die kennelijk net zo heet gebakerd is doet ook meer schade aan de sutatie dan goed. Gelukkig en eerlijkheidshalve is er geen klap of stoot van een van onze spelers gevallen en moet ik daarbij mijn complimenten maken naarons team. We doen wat we elkaar beloofd hebben, de sfeer binnen het team, de zin om weer samen te gaan voetballen zijn de basis. Scheids beslist, wij moeten leren slimmer om te gaan met dergelijke situaties. Niet de scheids maar wij zelf laten nog tal van kansen liggen om een wedstrijd winnend te doen afsluiten. Maar we komen eraan. De nieuwe jongens zorgen voor meer lucht in het elftal waardoor de minder conditionele ook beter uit de verf komen en dit het team alleen maar sterker maakt. En! niet vergeten, de 2de helft wonnen wij met 0-1. Helaas spelen spierblessures ons parte en zijn er enkele die niet volledig op 100% kunnen presteren. Zo is Bantji aan zijn bovenbeen geblesseerd, Jeanpaul en Stefan met hamstringblessures kampen, anderen op conditie te kort schieten, weer andere nog spelritme op doen. Al met al heb ik er vertrouwen in dat naarmate de competitie vorderd wij sterker zullen worden. Een ding is zeker men weet dat er rekening met ons gehouden moet worden en de komende tegenstanders zullen al lang over ons gehoord hebben. De eerstvolgende komt met knikkende knieen naar ons en wij zullen hen dangbaar proberen af te straffen
Ok real5! het verhitte moment laat ons zien dat we er voor willen gaan. Laten we die verhitting omzetten in positieve energie en laten we die energie terugkomen in ons spel, dan gaan wij volgende week winnen!!
Groetjes
Stefan
het was even wachten op Jeanpaul en toen konden we eindelijk vetrekken. Tjah waar ligt TGG ook al weer?? Uuh bij de Vliert toch antwoord Stefan van achter uit de bus........voor in wordt gereageerd...35 jaar geleden ja....heheh! Zo nu kan ik mijn geografische kennis weer bij stellen, te weten dat TGG hedendaags op de donk ligt in den bosch. Weer wat geleerd!
We waren met zo'n 14 man, nou dat beloofde wat. We begonnen dan ook erg sterk en verraste de tegenstander met ons spel. Hun laatste man kwam letterlijk mij vragen of dat het wel klopte dat wij 3 wedstrijden hadden verloren??? Hij was werkelijk verbaasd en die geluiden kwamen er meer van de kant van TGG. Middels de nieuwe jongens was er meer balvastigheid en snelheid in ons spel. Ons team stond goed en hadden wij veelal het eerste deel van de 1ste helft het overwicht. We kregen kansen zat over de rechterflank waar Stefan eens te meer ruimte vond en gebruik maakte van zijn snelheid. Zo waren er dus al direct de eerste kansen op het doel. Stefan miste vanuit een vrij gemakkelijk 1 op 1 situatie nadat hij de buitenspelval van TGG wist te omzeilen. Slecht ingeschoten waarbij de keeper het niet eens moeilijk werd gemaakt. Maar de toon was wel gezet. Ze wisten dat ze voor ons moesten uitkijken en daardoor steeds een extra mannetje achterin hielden. Ons middenveld fungeerde goed en met schijven als Joel, Sammy en Jeanpaul wisten we elkaar goed in de voet te vinden. Eerste kansen van TGG waren ook gevaarlijk middels afstandschoten, maar Ruslan liet wederom zijn waarde zien en had enkele mooie saves nodig om het doel schoon te houden. De eerste treffer kwam vanuit een dood moment. Corner voor TGG, de bal beland zowat in het keepersgebied. Geen keeper die los roept en de bal voor zich opeist, geen real hoofden die trachten uit alle macht de bal uit de zestien te werken, maar wel een lange gozer die de bal simpel zonder tegenwerking zo mocht inknikken 1-0.
We waren wakker geschud en dat zorgde voor een te grote drang naar voren. lange pasen en veel loop werk als gevolg. Dit is niet aan ons besteed en even lopen we achter de feiten aan. Foute paasjes en mislukte acties zorgen voor onsrust binnen het team. Een lang trap van uit de verdediging van TGG na een mislukte aanval is fataal voor Joel. Hij mist de bal volledig en daarmee komt hun spits helemaal vrij voor de goal. 2-0 De andere goal kan ik me niet zo goed meer voor de dag halen, maar ik weet wel dat het een onnodige treffer is geweest. 3-0 rustant.
Tjah wat wordt er dan gezegd in de kleedkamer. Net als de vorige wedstrijd! wisselen gaat niet goed, er ontstaat onduidelijkheid wie waar staat en dat haalt de kracht uit het verband binnen het team. Er vallen onnodige gaten die weer door anderen belopen moeten worden met miscommunicatie als gevolg. Maar! wij zouden real5 niet zijn als wij niet sterker gemotiveerd de 2de helft in zouden gaan.
We begonnen rustig en wilde de bal meer rond spelen. Dit lukte een stuk beter dan in de eerste helft. Wij waren aanvallend sterker op het middenveld. Er onstonden tal van kansen met Illing als rechter spits die ondanks jaren niet meer gespeeld te hebben, toch redelijk technisch aan de bal was. Komt nog wat spelritme en kracht te kort, maar he daar gaat hij heel hard mee aan de slag door iedere woensdag aanwezig te zijn met de training hehe.
Wederom liet Stefan enkele kansen onbenut en eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat er iets te veel egoisme in mijn spel zat. Ik zal dit bij de volgende wedstrijd anders laten zien.
Maar dan! dit was een aanval die werkelijk vanuit de tenen kwam, met niemand minder dan Jeanpaul aan de basis. Hij krijgt van Sammy geloof ik een bal die iets verkeerd en teveel naar links uitvalt voor Jeanpaul, maar op kracht weet hij de bal te controleren. Komt in duel met een verdediger. Krijgt steun van Ruslan en breken ze door de verdediging van TGG. Even lijkt de bal te karemboleren (biljart) maar Jeanpaul weet in balbezit te blijven en weet uiteindelijk met het puntje van schoen Stefan te bereiken die met links gestrekt nog net de bal binnenkant paal binnen kon werken. 3-1.
Tjah dan heb ik nog niet geschreven over de scheidsrechter, maar ik zal het kort houden. De scheidrechter was ons niet goed gezint. Werkelijk 10tallen aanvallen van onze kant werden afgevlagd en gefloten. De scheids toonde over gehele wedstrijd weinig tot geen overwicht, welke niet alleen in 1ste instantie in ons nadeel werkte maar later in de 2de helft ook in het nadeel van TGG. De gemoederen raakte enigzins verhit doordat wij onze kans schoon ruikten en voor nog wat doelpunten wilde gaan. Een aanvallende actie van Stefan die na het uitspelen van een mannetje in duel kwam met 2 verdedigers in het strafschop gebied. Hij maakte de actie naar binnen tussen de verdedigers door. Een situatie die bijna altijd beloond wordt met een strafschop, daar er altijd een been naar je toe komt. Stefan maakte de actie, voelde de voet en ging met een buiksliding gestrekt. Ik mag blij zijn dat het geen gele kaart is geworden, maar een penalty kwam niet in de scheids zijn woordenboek voor. Hierdoor raakte we de grip op ons zelf kwijt. De scheids kreeg de volle laag middels geroep van onze kant. Hij besloot op zijn beurt de confrontatie aan te gaan en kwam verhaal halen. Tjah! neus op neus confrontaties zijn niet aan ons besteed en een beidehante vlagger die kennelijk net zo heet gebakerd is doet ook meer schade aan de sutatie dan goed. Gelukkig en eerlijkheidshalve is er geen klap of stoot van een van onze spelers gevallen en moet ik daarbij mijn complimenten maken naarons team. We doen wat we elkaar beloofd hebben, de sfeer binnen het team, de zin om weer samen te gaan voetballen zijn de basis. Scheids beslist, wij moeten leren slimmer om te gaan met dergelijke situaties. Niet de scheids maar wij zelf laten nog tal van kansen liggen om een wedstrijd winnend te doen afsluiten. Maar we komen eraan. De nieuwe jongens zorgen voor meer lucht in het elftal waardoor de minder conditionele ook beter uit de verf komen en dit het team alleen maar sterker maakt. En! niet vergeten, de 2de helft wonnen wij met 0-1. Helaas spelen spierblessures ons parte en zijn er enkele die niet volledig op 100% kunnen presteren. Zo is Bantji aan zijn bovenbeen geblesseerd, Jeanpaul en Stefan met hamstringblessures kampen, anderen op conditie te kort schieten, weer andere nog spelritme op doen. Al met al heb ik er vertrouwen in dat naarmate de competitie vorderd wij sterker zullen worden. Een ding is zeker men weet dat er rekening met ons gehouden moet worden en de komende tegenstanders zullen al lang over ons gehoord hebben. De eerstvolgende komt met knikkende knieen naar ons en wij zullen hen dangbaar proberen af te straffen
Ok real5! het verhitte moment laat ons zien dat we er voor willen gaan. Laten we die verhitting omzetten in positieve energie en laten we die energie terugkomen in ons spel, dan gaan wij volgende week winnen!!
Groetjes
Stefan
zondag 26 september 2010
Chc - Real Lunet5
Gelukkig voor enkelen onder ons, konden we een uurtje langer op een oor blijven liggen. Echter was dit niet het geval bij Oom Piet en Ruslan. Zij waren niet op de hoogte. Mischien een bellijst maken of anders de real site goed in de gaten houden en regelmatig bekijken op nieuws of belangrijk info!
We vetrokken op tijd naar onze tegenstander CHC!
Zij hadden de zwaluw verslagen waar wij vorige week dik van verloren. Echter de eerste helft was werkelijk van grote klasse en deden geheel niet onder aan CHC. Zo was de verhouding qua balbezit redelijk gelijk. Ons team stond solide en CHC moest veelal over de buitenkanten spelen. Een vroeg doelpunt van CHC, uit een voorzet op het hoofd van een 2 meter lange chinees (geloof ik) was onhoudbaar voor Ruslan. Het draaide nog niet direct bij ons, tot dat er een steekbal van Bantji welke mooi in de voeten bij Champaul en over een paar schijven bij Aldo terecht kwam. Deze aarzelde geen moment en nam als een Edér (Brasil) de bal op zijn slof en via een verdediger zo het doel in zoefde 2-1.
Er lagen kansen die wij ook optimaal benutten. De spitsen Jonas en Stefan zorgden voor verwarring in de verdediging, met als gevolg een mooi steekpass op randje buitenspel, die Stefan sierlijk wist te omzeilen. De snelheid zat er goed in en zo kwam hij alleen voor de goal. De lange keeper kwam op tijd zijn doel uit, maar zag de bal middels een stift zo over zich heen het doel in gaan 2-2. Dit was werkelijk de beste periode van de 1ste helft. De kansen lagen over rechts bij Stefan. Kappen draaien en 1 op 1 uitspelen bracht hem tot 2 x toe in de positie om een mooie voorzet te geven. Na enkele niet aangespeelde rushes van Ezra werd deze panklaar bediend middels een voorzet van Stefan. Hij hoefde hem er dan ook maar alleen tegen aan te zetten met een doelpunt als gevolg 2-3.
Joaljin kwam niet lang erna voor Ezra het veld in. Real begon wat meer flair in het voetbal te krijgen en hier en daar ging het er stevig op. Efraim die op zeer correcte wijze en sierlijk als hij dat kan, met 2 benen gestrekt de middenvelder van CHC amputeerde was eerder een incident dan regelmaat. Onze backs Laurens en Raul laten veel loopwerk en inzet zien en bij wat onervarendheid hier en daar soms om te gieren gewoon hahaha. Jongens we blijven het zeggen tot het automatisme wordt...eerst de bal! dan pas de man! De schakel op het middenveld was Champaul. Deze laat zien dat hij over een paardeconditie beschikt. Met Passjes, kappen draaien en stevig erin gaan fungeerde hij als spil en ruggengraat van het team.
Nogmaar een keer over de flanken en wederom kwam de bal over rechts bij Stefan die op zijn beurt nog maar eens het duel aan ging en zich voor de 2de keer in de positie bracht voor een voorzet op maat. En hoe! precies en panklaar op het hoofd van Joaljin, die zijn hoofd er alleen nog maar tegen aan hoefde te drukken. Op dit moment staat het 2-4 voor Real. Een streep van afstand komend van de voet van Efraim miste maar net het doel. Jammer genoeg belsseerde Stefan zich na een sliding en overstrekte hij zijn hamstring. CHC komt middels een miezerig afstands schot op 3-4 en toen klonk het fluit signaal voor de rust.
Waauh wat een 1ste helft zeg. Iedereen voelde en begreep wat we gerpesteerd hadden. Het gevoel van winnen was heel even helemaal terug. Complimenten over en weer. Rust in de tent houden, balletje vaker even terug op de keeper en dat soort clichés als je voor staat. Keeper wissel Janus kwam in de goal en Ruslan ging op links buiten spelen. We begonnen eigenlijk niet verkeerd, maar CHC zette direct druk en moesten we met hand en tand verdedigen. Een CHC'er komt de bal in het strafschopgebied en komt op onverklaarbare wijze tenval. Tjah er was wel een verdediger van ons in de buurt die hem aanpakte, maar in onze ogen werden we een klein beetje genaaid en floot de scheids voor een penalty. 4-4 en onhoudbaar voor onze keeper.
Deze periode van de 2de helft nekte ons min of meer. De conditie speelde parten en met een te kort aan wissels verzwakten wij en viel het verband in de opstelling helemaal weg. De ene treffer na de andere als gevolg. We werden grimmiger omdat we zo trots waren op het spel van voor de rust en daar was helemaal niets meer van over. Tjah dan deel je hier of daar wel een tikje meer uit. We begonnen te praten tegen de scheids ook al floot hij voor ons, met als gevolg dat hij de bal aan CHC gaf. Ook onze aanvallers kregen het meer te verduren en tikken op de hak bij Stefan tot 2x toe en vervolgens ging Jonas bij een van de verdedigers van CHC over de knie.
FFFFiiiiiiiiiiieeet! en hij legde hem warempel zo op de stip. Wie gaat hem nemen was de discussie die ontstond. Ezra kwam aarzelend naar voren lopen, Stefan weigerde en liet het aan een ander over, Richard maakte ook al aanstalten, maar uiteindelijk was het onze Champaul die hem ging nemen. Getergd als hij was legde hij de bal op de stip. In zijn gedachten was de bal al middels een panenka! tegen het net aan gekomen.....Baf!! daar was de trap...ai....teveel door het midden en te makkelijk te stoppen voor de keeper van CHC. Het had een mooie aansluiter geweest, maar nu was het de breuk in de wedstrijd. Uiteindelijk zagen wij hun doel niet meer van dichtbij en stranden we teveel op foute passjes bij gebrek aan conditie. Uiteindelijk is de stand 4-7 of 4-8 geworden.
Maar!! we komen er aan. Iedere wedstrijd is er verbetering en meer plezier. Mijn complimenten voor eerste aanhang langs de lijn. De aanhang van Laurens hebben zich laten zien en horen!! dus nu de rest nog.......kan alleen maar gezelliger worden en zorgt voor een positieve sfeer.
Jongens tot volgende week wie schrijft dan het verslag?
Gr. Stefan
We vetrokken op tijd naar onze tegenstander CHC!
Zij hadden de zwaluw verslagen waar wij vorige week dik van verloren. Echter de eerste helft was werkelijk van grote klasse en deden geheel niet onder aan CHC. Zo was de verhouding qua balbezit redelijk gelijk. Ons team stond solide en CHC moest veelal over de buitenkanten spelen. Een vroeg doelpunt van CHC, uit een voorzet op het hoofd van een 2 meter lange chinees (geloof ik) was onhoudbaar voor Ruslan. Het draaide nog niet direct bij ons, tot dat er een steekbal van Bantji welke mooi in de voeten bij Champaul en over een paar schijven bij Aldo terecht kwam. Deze aarzelde geen moment en nam als een Edér (Brasil) de bal op zijn slof en via een verdediger zo het doel in zoefde 2-1.
Er lagen kansen die wij ook optimaal benutten. De spitsen Jonas en Stefan zorgden voor verwarring in de verdediging, met als gevolg een mooi steekpass op randje buitenspel, die Stefan sierlijk wist te omzeilen. De snelheid zat er goed in en zo kwam hij alleen voor de goal. De lange keeper kwam op tijd zijn doel uit, maar zag de bal middels een stift zo over zich heen het doel in gaan 2-2. Dit was werkelijk de beste periode van de 1ste helft. De kansen lagen over rechts bij Stefan. Kappen draaien en 1 op 1 uitspelen bracht hem tot 2 x toe in de positie om een mooie voorzet te geven. Na enkele niet aangespeelde rushes van Ezra werd deze panklaar bediend middels een voorzet van Stefan. Hij hoefde hem er dan ook maar alleen tegen aan te zetten met een doelpunt als gevolg 2-3.
Joaljin kwam niet lang erna voor Ezra het veld in. Real begon wat meer flair in het voetbal te krijgen en hier en daar ging het er stevig op. Efraim die op zeer correcte wijze en sierlijk als hij dat kan, met 2 benen gestrekt de middenvelder van CHC amputeerde was eerder een incident dan regelmaat. Onze backs Laurens en Raul laten veel loopwerk en inzet zien en bij wat onervarendheid hier en daar soms om te gieren gewoon hahaha. Jongens we blijven het zeggen tot het automatisme wordt...eerst de bal! dan pas de man! De schakel op het middenveld was Champaul. Deze laat zien dat hij over een paardeconditie beschikt. Met Passjes, kappen draaien en stevig erin gaan fungeerde hij als spil en ruggengraat van het team.
Nogmaar een keer over de flanken en wederom kwam de bal over rechts bij Stefan die op zijn beurt nog maar eens het duel aan ging en zich voor de 2de keer in de positie bracht voor een voorzet op maat. En hoe! precies en panklaar op het hoofd van Joaljin, die zijn hoofd er alleen nog maar tegen aan hoefde te drukken. Op dit moment staat het 2-4 voor Real. Een streep van afstand komend van de voet van Efraim miste maar net het doel. Jammer genoeg belsseerde Stefan zich na een sliding en overstrekte hij zijn hamstring. CHC komt middels een miezerig afstands schot op 3-4 en toen klonk het fluit signaal voor de rust.
Waauh wat een 1ste helft zeg. Iedereen voelde en begreep wat we gerpesteerd hadden. Het gevoel van winnen was heel even helemaal terug. Complimenten over en weer. Rust in de tent houden, balletje vaker even terug op de keeper en dat soort clichés als je voor staat. Keeper wissel Janus kwam in de goal en Ruslan ging op links buiten spelen. We begonnen eigenlijk niet verkeerd, maar CHC zette direct druk en moesten we met hand en tand verdedigen. Een CHC'er komt de bal in het strafschopgebied en komt op onverklaarbare wijze tenval. Tjah er was wel een verdediger van ons in de buurt die hem aanpakte, maar in onze ogen werden we een klein beetje genaaid en floot de scheids voor een penalty. 4-4 en onhoudbaar voor onze keeper.
Deze periode van de 2de helft nekte ons min of meer. De conditie speelde parten en met een te kort aan wissels verzwakten wij en viel het verband in de opstelling helemaal weg. De ene treffer na de andere als gevolg. We werden grimmiger omdat we zo trots waren op het spel van voor de rust en daar was helemaal niets meer van over. Tjah dan deel je hier of daar wel een tikje meer uit. We begonnen te praten tegen de scheids ook al floot hij voor ons, met als gevolg dat hij de bal aan CHC gaf. Ook onze aanvallers kregen het meer te verduren en tikken op de hak bij Stefan tot 2x toe en vervolgens ging Jonas bij een van de verdedigers van CHC over de knie.
FFFFiiiiiiiiiiieeet! en hij legde hem warempel zo op de stip. Wie gaat hem nemen was de discussie die ontstond. Ezra kwam aarzelend naar voren lopen, Stefan weigerde en liet het aan een ander over, Richard maakte ook al aanstalten, maar uiteindelijk was het onze Champaul die hem ging nemen. Getergd als hij was legde hij de bal op de stip. In zijn gedachten was de bal al middels een panenka! tegen het net aan gekomen.....Baf!! daar was de trap...ai....teveel door het midden en te makkelijk te stoppen voor de keeper van CHC. Het had een mooie aansluiter geweest, maar nu was het de breuk in de wedstrijd. Uiteindelijk zagen wij hun doel niet meer van dichtbij en stranden we teveel op foute passjes bij gebrek aan conditie. Uiteindelijk is de stand 4-7 of 4-8 geworden.
Maar!! we komen er aan. Iedere wedstrijd is er verbetering en meer plezier. Mijn complimenten voor eerste aanhang langs de lijn. De aanhang van Laurens hebben zich laten zien en horen!! dus nu de rest nog.......kan alleen maar gezelliger worden en zorgt voor een positieve sfeer.
Jongens tot volgende week wie schrijft dan het verslag?
Gr. Stefan
zondag 12 september 2010
Den Dungen - Real Lunet 5 3-1
Verslag door Stefan Kastanja
De aller eerste wedstrijd van het seizoen!
Ons team heeft ons werkelijk doen verbazen, half 9 en bijna iedereen was op tijd! Iets wat on real is! Auto's die waren er teveel, ook on real's. Sterker nog we hadden een taxibus ter beschikking (thnx Ezrah) voor 8 pasagiers.
Via omleidingen bij het Maaskantje kwamen we bij eindelijk Den Dungen terecht. Het was een regenachtige zondag, maar de motivatie was volop aanwezig.
Zo begon het 5de zijn wedstrijd en kwamen we via Aldo Manuputty al snel op een voorsprong van 1-0. Een mooie uitgespeelde aanval over verschillende schijven waarbij uiteindelijk Laurens de beslissende paas bracht. Aldo moest zelfs nog even nadenken of het wel werkelijk een goal was. Afijn we hielden dit voor een half uur vol. Uiteindelijk was het de conditie en het spelritme die ons de das om deed.
Iedereen zette zijn beste beentje voor, de keeper Ruslan liet zich van ongekende hoogte zien en stopte niet alleen mooie uitgespeelde aanvallen, maar ook een penalty en nog sterker in 2de instantie ook!
Daar Frans als een ware Johan Cruijff met aanwijzingen vanaf het middenveld het team probeerde aan te sturen, bleef een 2de treffer voor Real echter uit. Iedereen droeg een waardevol steentje bij en zelfs directeur oom Nelis liet enkele spelminuten niet voorbij gaan. Uiteindelijk vielen de kansen over en weer, maar bij gebrek aan scorend vermogen was het de tegenstander die wel scoorde.
Toch was het team tevreden over het spel en trokken we de conclusie dat we spelritme en conditie tekort kwamen. Champaul die zijn loopvermogen toonde, Djarno verdedigend de deur achter dicht hield, Reneetje als vanouds iedereen versteld deed staan met zijn verdedigende kwaliteiten, Dirk niet alleen voor lol zorgde, maar ook voor standvastigheid en rust zorgde????, Laurens voor verwarring bij de tegenstander zorgde, Eef ervoor zorgde dat iedereen alles behalve met de wedstrijd bezig was (zijn avondescapades!) en eigenlijk vergeet ik de rest die met veel inzet voor een mooie pot hebben gezorgd.
Volgende week Zwaluw vfc, dan gaan we er weer opnieuw voor!
Ok dat was onze eerste verslag!
Groeten
Stefan
De aller eerste wedstrijd van het seizoen!
Ons team heeft ons werkelijk doen verbazen, half 9 en bijna iedereen was op tijd! Iets wat on real is! Auto's die waren er teveel, ook on real's. Sterker nog we hadden een taxibus ter beschikking (thnx Ezrah) voor 8 pasagiers.
Via omleidingen bij het Maaskantje kwamen we bij eindelijk Den Dungen terecht. Het was een regenachtige zondag, maar de motivatie was volop aanwezig.
Zo begon het 5de zijn wedstrijd en kwamen we via Aldo Manuputty al snel op een voorsprong van 1-0. Een mooie uitgespeelde aanval over verschillende schijven waarbij uiteindelijk Laurens de beslissende paas bracht. Aldo moest zelfs nog even nadenken of het wel werkelijk een goal was. Afijn we hielden dit voor een half uur vol. Uiteindelijk was het de conditie en het spelritme die ons de das om deed.
Iedereen zette zijn beste beentje voor, de keeper Ruslan liet zich van ongekende hoogte zien en stopte niet alleen mooie uitgespeelde aanvallen, maar ook een penalty en nog sterker in 2de instantie ook!
Daar Frans als een ware Johan Cruijff met aanwijzingen vanaf het middenveld het team probeerde aan te sturen, bleef een 2de treffer voor Real echter uit. Iedereen droeg een waardevol steentje bij en zelfs directeur oom Nelis liet enkele spelminuten niet voorbij gaan. Uiteindelijk vielen de kansen over en weer, maar bij gebrek aan scorend vermogen was het de tegenstander die wel scoorde.
Toch was het team tevreden over het spel en trokken we de conclusie dat we spelritme en conditie tekort kwamen. Champaul die zijn loopvermogen toonde, Djarno verdedigend de deur achter dicht hield, Reneetje als vanouds iedereen versteld deed staan met zijn verdedigende kwaliteiten, Dirk niet alleen voor lol zorgde, maar ook voor standvastigheid en rust zorgde????, Laurens voor verwarring bij de tegenstander zorgde, Eef ervoor zorgde dat iedereen alles behalve met de wedstrijd bezig was (zijn avondescapades!) en eigenlijk vergeet ik de rest die met veel inzet voor een mooie pot hebben gezorgd.
Volgende week Zwaluw vfc, dan gaan we er weer opnieuw voor!
Ok dat was onze eerste verslag!
Groeten
Stefan
Abonneren op:
Posts (Atom)