Real-Lunet 5 – RKKSV 4 uitslag 0-6.
Soms heb je weleens van die wedstrijden dat het niet lukt om te voetballen, dan moet je knokken voor elkaar. Even een extra stapje doen voor een ander en er af en toe op klappen. Maar dat is zo moeilijk. Het was KOUD echt KOUD. Biar apa lai katong anak2 Maluku en we zijn niet gemaakt voor dit weer. Dirk is Surinamer, precies hetzelfde, Sean heeft Jamaicaans bloed ook hetzelfde. De enige vandaag die er tegen zou moeten kunnen was Lorenz maar die is met een Molukse vrouw getrouwd. En wie er helemaal tegen kan is onze Noor Christopher maar die was in Noorwegen, nog kouder.
De opkomst was helaas maar mondjes maat. Nog steeds 5 geblesseerde jongens, sommige hadden familie weekend en een paar waren blijven hangen op een afterparty. Vooral het laatste demotiveerde ons een beetje. Het zou een hele zware pot worden. Toch nog veel gelachen in de kleedkamer, want als er iets is waar wij goed in zijn is dat lachen en lol maken. Kue tau katong pun lucu2 toh, lucu + lucu + lucu = tabonkar. We hadden ook nog versterking van de vriendin van Sean, Kateleyn. Zij beschikt over een ijzersterk conditie en een hele goede spelinzicht. De wedstrijd verliep niet zo best. We waren een beetje als loszand, terwijl we hadden afgesproken om compact te spelen. Dit was zo’n wedstrijd dat niets lukt en als je dan je kopje laat hangen, bij een mislukte actie of een verkeerde pass geeft, gaat het helemaal fout. Dit was zo’n moment dat je moet bikkelen en je verstand op nul zetten en kei hard moet werken zodat je een positieve wending aan de wedstrijd kan geven. Als we dan scoren wordt het een hele andere pot. Helaas konden wij dit niet opbrengen zodat we de rust in gingen met een 0-2 achterstand.
El presidente Dirk bleef achter in de kleedkamer met een blessure, hij had vannacht natuurlijk een dance act weggegeven bij Fabulous. Naast voetballen is dansen zijn andere passie waarin hij zich volledig in kan geven. Waarschijnlijk dat dat hem opbrak. De tweede helft begon lekker. Jigeal had ook een hele zware nacht achter de rug maar herpakte zichzelf. Hij begon op het middenveld samen met mij. Het ging veel beter. Er werd weer gevoetbald en hard gewerkt. Af en toe een harde ingreep dan weer een goeie pass. Het spitsen duo Sean en Kateleyn kon de bal maar niet voor het doel krijgen. De tegenstanders verdedigden hard en georganiseerd. Ze bleven maar komen en speelden ons kapot. Het leek wel alsof ze 3 man meer hadden. De eindstand was 0-6, lang geleden dat we hebben verloren. Toch denk ik dat dit een incident was. We misten op elke linie een vaste speler die heel bepalend kan zijn. Deze wedstrijd moeten we maar snel vergeten en ons richten op de wedstrijd van volgende week tegen OSC. Dan gaan we er weer tegen aan.
Vandaag hebben we weer eens bewezen dat we een hechte groep vrienden zijn. Dat we er voor elkaar staan door dik en dun. Op het veld maar ook buiten het veld. Een smsje vóór en na de wedstrijd van spelers die niet konden komen doet ons heel goed en geeft de betrokkenheid van een ieder aan. Bij het oprichten van ons team waren plezier en gezelligheid de belangrijkste drijfveren. En dat hebben we elke week tijdens de trainingen en wedstrijden. Ik vind blij...!!!!
Aldoggy Dogg
maandag 29 november 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
0 reacties:
Een reactie posten