Real-Lunet 5 verslaat Wilhelmina 9 in krankzinnige wedstrijd

Eindelijk weer eens een potje voetballen, 3 weken achter elkaar geen wedstrijd voetballen door het slechte weer gaat op een gegeven moment frustreren. Daarom waren we deze zondag ochtend zo blij dat we weer ’s konden spelen met elkaar ( uh ik bedoel voetballen). Zoals gewoonlijk verzamelden we ons bij de gezelligste kantine van Nederland. Natuurlijk even de spannende verhalen vertellen van afgelopen stapavond. Totdat Esra ons tot de orde van de dag riep, we kwamen immers om te voetballen. De reden dat Esra zo fanatiek was, was omdat hij vandaag zijn comeback zou maken. Na een hele lange vervelende blessure was hij eindelijk weer wedstrijd fit. We missen de rest van de geblesseerden nog steeds, Rene, Jan-Willem, Jeffrey en Jean-Paul. Daarbij is onze Armeense keeper Ruslan gekomen, die is geoppereerd aan een blinde darm ontsteking. Djarno kreeg afgelopen nacht de griep. Lorenz had een rugblessure opgelopen op de training en Janus was verhinderd, zo hadden we nog maar net genoeg mensen. De wedstrijd van Real 3 was afgelast in verband met teveel zieken. Daarom werden wij uit de brand geholpen door 3 van hun sterspelers. Namelijk Jan, Roy en Rob. Hierbij nogmaals bedankt.

De wedstrijd begon gelijk op, er werden door beide partijen nietzoveel kansen gecreerd . Het was zoeken op het middenveld naar de combinaties waar we zo hard op trainen. Onze spitsen Jigeal en Frans kregen te weinig ballen in de voet waardoor er niet kon worden gecombineerd. Teveel ballen over de breedte zorgden ervoor dat de balvaste spitsen niet werden bereikt. Gelukkig was onze verdediging potdicht, Efraim en Jan in het midden deden het heel goed samen voor de eerste keer. Beiden hebben zij ook de nodige ervaring waardoor alles soepeltjes verliep. Vandaag hadden we een debutant in het doel. Onze altijd scorende spits ( 1 op 1) Yalgin beschikt ook nog eensover keeperskwaliteiten. Hij straalde rust uit waardoor het lekker verdedigen was. Een foutje met uittrappen herstelde hij gelukkig heel goed. Hij schoot de bal bij de tegenstander in zijn voet die meteen op doel schoot. Met een katachtige reflex hield hij zijn doel schoon. Met een 0-0 stand gingen we de rust in.

In de rust werd het nodige gezegd en werden er wat omschakelingen gemaakt. Dit had een positief effect, we begonnen weer te voetballen zoals we kunnen, Dirk onze Suri-prof was heer en meester op het middenveld. Hij wordt niet voor niets El Presidente genoemd. Harde tackles, goeie passen op de spitsen en op de andere middenvelders. Frustrerend was de scheidsrechter. Twee keer werd er geen penalty gegeven aan ons. Overduidelijke overtredingen in het 16 meter gebied op onze spitsen werden maar niet gezien door hem. Gelukkig bleven we voetballen. Oom Richard brak de wedstrijd open door vanaf het middencirkel een splijtend pass in de diepte te geven op Roy. Roy maakte deze kans formidabel af. 0-1. Toen ging het heel snel. Geprikkeld hierdoor gingen we feller en beter voetballen. Sean die op ontploffen stond door het slechte fluiten van de scheids maakte een rush aan de linkerkant van het veld. Een paar man uitspelen en op snelheid vloog hij naar de 16 van Wilhelmina. De keeper kon niet anders dan het doel klein maken en liep op hem af waardoor Sean de bal heel subtiel over hem heen lobte 0-2. Nog geen 5 minuten daarna maakte de Esra de 0-3. We stonden allemaal een beetje vebaasd te juichen. Want hij stond linksback en maakte de doelpunt vanuit een rechtsbuiten positie. Dat zie ik Maxwel van Barca hem niet na doen ! Toen gebeurde het ongelooflijke. Zo snel als we met 3-0 voorstonden was het weer 3-3. Mischien dachten sommige spelers dat we Barca waren. Nonchallant verdedigen en mooie acties willen maken deed ons niet ten goede. Daarbij kwam ook nog het uitvallen van Yalgin onze keeper. Gelukkig wou Jan zijn plaats overnemen. En waarvoor we vreesden gebeurde. 4-3. Oom Nelis de voorzitter is nogal donker van huidskleur maar hij was nu witter dan de buik van Jan. Met stoom uit zijn neus stond hij langs de lijn. De reserve spelers en supporters deden maar een stapje achteruit. Want dit ging fout. De spelers op het veld bleven strijden, haalden alles uit de kast om terug te komen. Frans en Stefan trokken de jongens mee in de strijd. Slim en hard werken voor elke meter. Met nog maar 10 minuten op de klok begon de tijd te dringen. De tegenstanders liepen al met een BIG smile op het veld. Ze dachten dit wel even uit te spelen. Het harde werken van ons bezorgde nog een paar kansen die onbenut bleven. Een hoog genomen corner van Chris kwam precies bij Stefan. Die voor het eerst van zijn leven bij een corner het 16 meter gebied in liep. Hij staat altijd aan de rand van de 16. Want de tegenstanders zijn altijd zo lang ;-) Stefan knalde de bal keihard in de rechter kruising. 4-4. Wilhelmina begon ook beter te voetballen en kreeg nog een paar kansen. In de laatste minuut kreeg Chris nog een kans die hij heel mooi afmaakte. 4-5. Wat een pot, de tegenstanders konden het niet geloven en inmiddels was oom Nelis niet meer zo wit als de buik van Jan. Lachend naar de kleedkamer en lekker douchen. Er was nog een live optreden van Dirk onder de douche. Wat kan hij goed zingen.

Ik genoten vandaag. We hebben een goeie groep, de sfeer is goed en het is zo gezellig. Biar sekali2 lain marah lain. Bilang aja ada apa. Jangan simpan dalam hati. Dat maakt ons sterk! We zijn niet alleen een stel voetballers bij elkaar, de meeste zijn vrienden en ook nog eens familie van elkaar. Dat is uniek en vind je alleen bij REAL-LUNET....!!! Ik vind blij...!!


Aldoggy Dogg